Devrek İlçe Tanıtımı 6

Nişan genelde aile arasında yapılır.Bazen tarafların isteğiyle yemekli olur.Erkekler Kuran dinler kadınlar ise bir köse de oyun oynarlar ve akabinde kıza destek olsun diye para takılır.İki bayram arasında düğün yapılmaz.

Bölgede başlık parası yoktur.Fakat tarafların imkanları nisbetinde kızın anasına verilen süt parası denilen para verilir.Anne de o parayı kızının çeyizine harcar. Gelin güvey eskiden 15 ila 20 yaşlarında evlendirilirken erkek kızdan 2-3- yaş büyük olmasına dikkat edilirdi.Günümüzde ise askerlik sonrasına ve 25 li yaş sınırında düğünler yapılmaktadır.İmam nikahı resmi nikahtan önce kıyılırdı.Çıkan kanunla artık önce resmi nikah sonra dini nikah kıyılmaktadır.Nikahta iki erkek şahit mihr ve aldım kabul ettim edilerek kıyılırdı.

1960 lı yıllara kadar düğünler meytar eşliğinde yapılır içkisiz meytarsız düğünlere katılımın olmadığı da anlatılmakla birlikte 60 lı yıllardan sonra mevlitli-Kuran lı düğünlerin yaygınlaştığı da bilinmektedir.Araba olmadığı için gelin almalar at eşliğinde yapılır.Yakınsa at üstünde mahalle mahalle turu attırılır ve akşam saatlerine doğru çıra ateşinin ışığıyla damat evine gidilir.

Kız çeyiz olarak buluğ çağına girdiğinden itibaren hazırlıklara başlar.Dantelini, hediye olarak dağıtacağı povlarını örtülerini hazırlar.Genel de çanak çömlek gibi mutfak eşyalarını gelin tarafı karşılar.Günümüzde ise damat tarafı yatak odası takımı alırsa gelin tarafı koltuk takımı almakta.Eşya alımlarını eşit oranda karşılamaktadırlar.

Düğün öncesi geline damat tarafı pırtı adı altında hediyeler alır.Hediyelerin arasında akrabalara gömlek, yengelere basma gibi.Yöremizde genelde Zölemenler den alış veriş yaparlardı.Düğünler genelde haftanın son üç günü yapılır.Cuma namazı ertesinde imam camide anons yapar herkesi davet eder.Ayrıca davet sahibi köylüyü tek tek davet de eder.

Cuma günü akşam köylü düğünü adı altında köylüye etli yemekler ikram edilir.Damat tarafının aldığı semiz et (davar) gelin tarafının köylüsüne ikram edilir,yedirilir.Çünkü düğün gününde zorluk çıkarmasınlar diye Cumartesi günü kız tarafında çörek olur.Bütün köylü ve erkek tarafının akrabaları gelir yemekler yenir Kuran okunur insanlar kaynaşırlar.Akşama ise erkeklerin alınmadığı Kına gecesi düzenlenir ve kadınlar kendi aralarında eğlenir.Gelin söylenen ağıtlarla ağlatılır.(Günümüzde ise orkestralar eşliğinde kadın erkek karışık eğlenir.).

Pazar günü ise sabahtan erkek tarafı kız tarafında yemek yer ve geri gider.Eskiden araba olmadığından atlarla konvoylar yapılırdı.sonraları araç konvoylarına dönüşmüş gelin alma adı verilen konvoylar gelini ana evinden alır bahçede toplanarak para takmak hediye vermek isteyenler hediyelerini verirler ve hoca duasını yaparak konvoy eşliğinde damat evine varırlar.Damat evinde gelinin gelinlikle görümceyle-eltiyle oynar eğlenirler.Gelinin kucağına çocuğu olsun diye küçük çocuk verilir.Ayrıca damat tarafı kız evinden çanak-kaşık çalması adetten sayılır.

Yenge nezaretinde gerdek te damat önce duvağı açmadan görümlük verir.sonra iki rekat şükür namazı kıldıktan sonra birlikte olurlar.odaya bir tepsi tatlı ve üzerine bütün tavuk konulur.

Damat sabah namazından sonra çift kırma ile havaya bir el ateş eder.Birleşmenin olduğunu ilan eder.Damat ve savduş kaynana tarafına yumurta yemeye gider.Konuşmadan yumurtayı yemez.Kendisine verilen hediye ile yumurtasını yer.Öğleye yakın köyün kızları gelinin çeyizini görmek için duvağa gelirler yeler içerler,eğlenirler.

Düğünden üç gün sonra üçgünleme denilen kaynana tarafına misafirliğe gidilir.Uzaksa yatıya kalınır,yakınsa el öptükten sonra geri gelinir.Günümüzde orkestralı,salonlarda üçgün süren düğünler yerine gecelik düğünler adetten oldu.Şehirde çoğunlukla salonlar tercih edilir oldu.